Label
   
  زندان های خارجی را جدی بگیرید  
 
 
 
 
  خیلی از ایرانی ها معادل بیش از 3هزار نفر در سراسر دنیا در زندان های خارجی حبس شده اند. تعداد زیادی از آنها حتی نمی دانستند سفرشان به خارج به خاطر جرایمی که فکر نمی کردند جرم باشد چنین سرانجام تلخی داشته باشد. ...  
 
 
 

این توصیه ها رابخوانید تا به دردسر نیفتید :


1. مسافران پروازهای خارجی معمولاً از ساعت ها پیش در فرودگاه حاضر می شوند و این، فرصت مناسبی برای آشنایی مسافران باهم و گپ زدن است. افرادی که می خواهند محموله مواد مخدر - حتی در حد 10 گرم - را به خارج ببرند، در این مدت طعمه خود را انتخاب و با او طرح دوستی می ریزند.


ما ایرانی ها، مردمانی هستیم که زود دچار رودربایستی می شویم. بنابراین وقتی کسی که ساعتی با ما همکلام شده و مثلاً با هم آب میوه ای هم خوره ایم، به ما می گوید که یکی از چمدان هایش باعث می شود اضافه بار بخورد و خواهش می کند بار او را روی بلیت ما ثبت کنند، نمی توانیم"نه" بگوییم! غافل از این که ممکن است - حتی در حد یک درصد - داخل آن چمدان، چند گرم ماده مخدر یا هر ماده ممنوعه دیگر وجود داشته باشد.


اگر پلیس ایران یا کشور مقصد، آن ماده را کشف کرد، چون بار به اسم ما ثبت شده، ما درگیرش خواهیم بود و او، هیچ مسوولیتی را بر عهده نخواهد گرفت. اما اگر کسی متوجه نشد، در آن سوی گیت های فرودگاه مقصد،در حالی که در دل به ساده لوحی ما می خندد، بارش را تحویل می گیرد و خداحافظی میکند.


قاچاقچیان مواد مخدر، مثل آنچه درفیلم ها نشان داده می شوند، آدم هایی با قیافه های ترسناک و صداهای نخراشیده واحیاناً دارای جای زخمی در صورت نیستند. آنها می توانند افرادی کاملاً باکلاس،مۆدب و مهربان باشند که با سر و وضعی مرتب در فرودگاه نشسته اند و می گویند که شرکتی در مالزی دارند و در کار آی تی هستند یا در لندن تدریس می کنند.


اگر کسی در فرودگاه از شما خواست مسوولیت چمدان هایش را به عهده بگیرید، با یادآوری خطری که ممکن است زندگی تان به کلی به فنا بدهد، قاطعانه "نه" بگویید. بگذارید کسی که چنین انتظاری بی جایی از شما دارد، از دست تان ناراحت شود.


جملاتی مانند "نگران نباشید، هزینه اضافه بار زیاد نیست" یا "با متصدی کانتر صحبت کنید شاید جریمه تان نکند"،"عذر می خواهم ولی من به خودم قول داده ام بار دیگری را قبول نکنم و نمیخواهم قولم را بشکنم" و البته کلمه "نه" به تنهایی، می توانند جانتان را نجات دهند.


2. گذشته از افرادی که همسفرتان هستند، بعضی وقت ها افرادی که خودشان سفر نمی کنند، به کسانی که در صف سالن ترانزیت هستند مراجعه می کنند و می گویند:  ببخشید! آیا ممکن است این کتاب را هم با خودتان ببرید؟ دخترم یا پسرم در آنجا دانشجوست ودر فرودگاه این کتاب را از شما خواهد گرفت.


خیلی ها ممکن است کتاب یا هر بسته کوچک دیگری را بپذیرند، با این نیت که کمکی به هموطن شان کرده باشند و چه بسا دوستی در آنجا پیدا کنند.


یادتان باشد که شما هیچ تعهد قانونی،شرعی و حتی اخلاقی برای این کار ندارید. آنها می توانند بسته هایشان را پست کنند.هزینه پست یک کتاب به خارج، گاهی اوقات کمتر از هزینه ایاب و ذهاب افراد به فرودگاه است.


شما از کجا مطمئن هستید که داخل جلد کتاب چند گرم مواد مخدر صنعتی به طرز ماهرانه ای جاسازی نشده است؟ از کجا می دانیدکه در متن کتاب، کدهای یک اقدام تروریستی وجود ندارد؟ از کجا می دانید که در بسته ای که حمل می کنید ماده ای وجود ندارد که ممکن است در ایران آزاد باشد ولی در کشور مقصد ممنوع؟!


"عذر می خواهم" ؛ تنها جمله ای است که باید بگویید و به کار خودتان مشغول شوید.شما دو عمر ندارید که یکی را برای خودتان داشته باشید و دیگری را به خاطر دیگران به زندان یا بالای چوبه دار بروید.

 

3. درفرودگاه با دقت زیاد مراقب چمدان هایتان باشید تا کسی با چمدان های مشابه جابجا نکند یا داخل شان چیزی نگذارد یا چیزی بدانها نیاویزد و الصاق نکند.مواظب همراهانتان هم باشید. ممکن است به بهانه بازی با فرزندتان، چیزی درون لباس یا کیف یاعروسک او بگذارند و آن طرف، بردارند. ازکسانی که برای نفع شخصی شان حاضرند افرادبی گناه را به "چوبه دار در غربت" بسپارند، هیچ کاری بعید نیست، حتی کارهایی که به عقل جن هم نمی رسد.


این خود شما هستید که باید مراقب خودتان و همراهان تان باشید.

 

 

my wife cheated now what go married affairs